Shanty-Pedia

Nederland en de walvisvaart
Inleiding

Nederland was een grote speler op de internationale walvisvaart. Archiefonderzoek door Bruin en Hacquebord wees uit dat Nederland in de 17e en 18e eeuw de walvisvangst veruit domineerde, alleen al in de 18e eeuw werden er ruim 14.000 walvisexpedities vanuit Nederland. Er vergingen in deze periode ‘slechts’ 299 schepen, waarvan de meesten gekraakt werden door kruiend ijs. Er werden in deze periode, door Nederlandse walvisvaarders een kleine 73.000 walvissen gevangen, goed voor zo’n 73% van het totale aantal gevangen walvissen door alle actieve landen in die periode. Nederland was heer en meester in het arctisch gebied.

Overbevissing, na het uiteenvallen van de Noordse Compagnie en de daaropvolgende vrije walvisvaart leidde ertoe dat er vanaf de tweede helft van de 18e eeuw nauwelijks nog walvissen gevangen werden. De hegemonie van Nederland kwam teneinde. Alleen de Britten, Noren en Amerikanen zetten de walvisvaart voort. De Britten in het arctisch gebied rondom de Davis Strait en Baffin Bay, De Amerikanen in de zuidelijke Stille oceaan, de Camchatka zee en Indische Oceaan.

Na WO II heeft Nederland zich nog op de walvisvaart in het antarctisch gebied begeven met twee Willem Barentsz’en, de eerste was een tot fabrieksschip omgebouwde tanker, de tweede was als fabrieksschip gebouwd in Nederland. Beide schepen maakten samen 18 reizen en vingen een kleine 28.000 walvissen. Deze periode duurde van 1946 tot 1964, waarna het doek voor Nederland als walvis varende natie definitief viel. Hoe het Nederland verging in de walvisvaart volgt in het nu volgende artikel.


Bijgewerkt op: 09-02-24